زنگ 74

خیلی دلم گرفته ..... توی یه سری از زاویه های زندگی گیر افتادم ...... همیشه با یه لبخند حل میشد ولی ایندفعه فرق می کنه ... همینجوری خیره به دوربین زندگی دارم هی اتفاقات رو نگاه می کنم مثل یه فیلم .... و هر روز تکرار دیروز ..... جقدر خوبه که میشه اینجا اومد و نوشت .... قبلنا زندگی کردن برام به معنی آپولو هوا کردن بود ولی الان وقتی یه لیوان چایی می خورم خدا رو شکر می کنم ..... سخت شده این روزا فکر کردن !

دلم گیر کرده توی خیلی چیزا مث بچه ایی که چرخ دوچرخه اش شکسته باشه!